Przejdź do treści

Czym są szkodliwe czynniki biologiczne i jak czytać ich wykaz

Cztery kategorie czynników, cztery grupy zagrożenia, cztery oznaczenia dodatkowe i pięć uwag wprowadzających, które rozstrzygają więcej niż sama tabela.

Rozporządzenie nie definiuje czynnika biologicznego opisowo. Robi to przez wyliczenie: podaje cztery rodzaje bytów, które są szkodliwymi czynnikami biologicznymi, jeżeli mogą być przyczyną zakażenia, alergii lub zatrucia. Dopiero potem dokłada klasyfikację na cztery grupy zagrożenia i wykaz nazwany z imienia.

Definicja przez wyliczenie

Szkodliwe czynniki biologiczne mogące być przyczyną zakażenia, alergii lub zatrucia obejmują cztery kategorie. Wyliczenie jest zamknięte, ale każda pozycja jest szeroka.

Cztery kategorie szkodliwych czynników biologicznych
Kategoria Co obejmuje Przykłady z wykazu
Drobnoustroje komórkowe, w tym zmodyfikowane genetycznie bakterie, promieniowce, grzyby, pierwotniaki, czyli wszystko, co ma budowę komórkową Legionella pneumophila, Mycobacterium tuberculosis, Aspergillus fumigatus, Toxoplasma gondii
Jednostki bezkomórkowe zdolne do replikacji lub przenoszenia materiału genetycznego, w tym zmodyfikowane genetycznie wirusy, wiroidy, priony, plazmidy wirus zapalenia wątroby typu B, koronawirus SARS-CoV-2, czynnik choroby Creutzfeldta-Jakoba
Hodowle komórkowe komórki pochodzące z organizmów wielokomórkowych, hodowane poza organizmem wykaz nie wymienia ich z nazwy; grupę ustala ocena ryzyka
Pasożyty wewnętrzne człowieka helminty, pierwotniaki pasożytnicze i inne pasożyty żyjące wewnątrz organizmu Echinococcus granulosus, Plasmodium falciparum, Ascaris lumbricoides

Podstawa: § 2 ust. 1 rozporządzenia o czynnikach biologicznych

Hodowle komórkowe i pasożyty to nie dodatek retoryczny. Obie kategorie są w definicji na równi z bakteriami i wirusami, a w wykazie wyglądają inaczej: pasożyty mają własną część z 91 pozycjami, a hodowle komórkowe nie mają w wykazie ani jednej pozycji. Nie znaczy to, że są poza regulacją. Znaczy to, że przy hodowli komórkowej grupę zagrożenia ustala się w ocenie ryzyka, a nie odczytuje z tabeli.

Zakażenie, alergia, zatrucie

Definicja wymienia trzy możliwe skutki działania czynnika i wszystkie trzy są równorzędne. To ważne, bo praktyka bhp skupia się niemal wyłącznie na pierwszym.

Zakażenie

Wniknięcie i namnożenie się czynnika w organizmie. To skutek, wokół którego zbudowany jest podział na cztery grupy zagrożenia: kryterium rozprzestrzeniania się w populacji ludzkiej dotyczy właśnie zakaźności.

Alergia

Uczulenie na białka czynnika, bez zakażenia. W wykazie sygnalizuje je oznaczenie A, które nosi 25 pozycji, w tym promieniowce termofilne i grzyby pleśniowe odpowiedzialne za alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych.

Zatrucie

Działanie toksyny wytwarzanej przez czynnik, także wtedy, gdy sam czynnik jest już martwy. W wykazie sygnalizuje je oznaczenie T, które nosi 18 pozycji, w tym laseczkę jadu kiełbasianego i laseczkę tężca.

Martwy czynnik może nadal szkodzić. Endotoksyny bakterii Gram-ujemnych i alergeny pleśni działają niezależnie od tego, czy drobnoustrój żyje. Dlatego ocena ryzyka przy pracy z pyłem organicznym, kompostem, ziarnem albo osadem ściekowym nie może kończyć się na pytaniu o zakaźność. Rozporządzenie wprost każe uwzględnić informację o potencjalnym działaniu alergizującym lub toksycznym czynnika.

Podstawa: § 5 ust. 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia o czynnikach biologicznych

Cztery grupy zagrożenia

Grupa zagrożenia nie jest oceną ciężkości choroby w oderwaniu od reszty. Każda definicja łączy trzy pytania: czy czynnik wywołuje chorobę, jak łatwo rozprzestrzenia się w populacji ludzkiej i czy istnieją skuteczne metody profilaktyki lub leczenia.

Definicje grup zagrożenia i to, czym się różnią
Grupa Czy wywołuje choroby Rozprzestrzenienie w populacji Profilaktyka i leczenie
Grupa 1 wywołanie chorób u ludzi jest mało prawdopodobne nieujęte w definicji nieujęte w definicji
Grupa 2 mogą wywoływać choroby, mogą być niebezpieczne dla pracowników mało prawdopodobne zazwyczaj istnieją skuteczne metody
Grupa 3 mogą wywoływać ciężkie choroby, są niebezpieczne dla pracowników bardzo prawdopodobne zazwyczaj istnieją skuteczne metody
Grupa 4 wywołują ciężkie choroby, są niebezpieczne dla pracowników bardzo prawdopodobne zazwyczaj nie istnieją skuteczne metody

Podstawa: część I załącznika nr 1 do rozporządzenia o czynnikach biologicznych

Różnica między grupą 3 a grupą 4 sprowadza się do dwóch słów: „mogą wywoływać” wobec „wywołują” oraz „zazwyczaj istnieją” wobec „zazwyczaj nie istnieją” skuteczne metody profilaktyki lub leczenia. To dlatego w grupie 4 jest tylko 13 pozycji i wszystkie są wirusami: dwanaście wywołujących gorączki krwotoczne oraz wirus ospy prawdziwej.

Oznaczenia dodatkowe

Cztery litery i jedna adnotacja gwiazdkowa. Każda zmienia zakres obowiązków niezależnie od grupy zagrożenia.

Oznaczenia dodatkowe w wykazie i ich skutki
Oznaczenie Znaczenie z załącznika Ile pozycji Co z tego wynika
A możliwe efekty alergiczne 25 pozycji ocena ryzyka musi objąć działanie alergizujące; przy młodocianych oznaczenie samo zamyka stanowisko, jeżeli ocena wykazała obecność czynnika
D wykaz pracowników narażonych ma być przechowywany przez okres dłuższy niż 10 lat po zakończeniu ostatniego zanotowanego przypadku narażenia 17 pozycji okres przechowywania rejestru pracowników liczony na 40 lat
T produkcja toksyn 18 pozycji ocena ryzyka musi objąć działanie toksyczne; przy młodocianych oznaczenie zamyka stanowisko
V dostępna i zarejestrowana w Unii Europejskiej skuteczna szczepionka 40 pozycji przy grupach 3 i 4 pracodawca zleca pracę pracownikom właściwie zabezpieczonym, w tym uodpornionym przy użyciu dostępnych szczepionek
** czynnik nie przenosi się drogą powietrzną, przez co stwarza ograniczone ryzyko zakażenia dla pracowników 46 pozycji przy grupie 3 wolno zrezygnować z filtrów HEPA na powietrzu wprowadzanym i wyprowadzanym oraz z zatwierdzonego procesu inaktywacji zwłok zwierzęcych

Liczby policzone z tekstu jednolitego Dz. U. z 2026 r. poz. 103. Poza literami i gwiazdkami wykaz używa jeszcze przypisów numerowanych, na przykład przy wirusie polio i przy koronawirusie SARS-CoV-2; są one widoczne w wyszukiwarce.

Oznaczenie D w rozporządzeniu o pracach wzbronionych młodocianym opisano krócej niż w źródle. Wykaz prac wzbronionych młodocianym z 2023 r. tłumaczy D jako przechowywanie wykazu przez okres 10 lat, podczas gdy załącznik nr 1 do rozporządzenia o czynnikach biologicznych mówi o okresie dłuższym niż 10 lat. Przy ustalaniu okresu przechowywania rozstrzyga brzmienie z załącznika nr 1, bo to on jest źródłem oznaczenia, a rozporządzenie o młodocianych tylko się na nie powołuje.

Podstawa: objaśnienie oznaczeń w załączniku nr 1 do rozporządzenia o czynnikach biologicznych; część II ust. 3 pkt 1 lit. a załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z 19 czerwca 2023 r.

Pięć uwag wprowadzających

Przed wykazem stoi pięć uwag, które rozstrzygają więcej niż sama tabela. Bez nich wykaz czyta się źle.

  1. Wykaz dotyczy zdrowych pracowników

    Klasyfikacja powstała w oparciu o wpływ czynników na zdrowych pracowników. Nie bierze pod uwagę szczególnego wpływu na osoby o zwiększonej podatności, na przykład z chorobami współistniejącymi, przyjmujące leki, z upośledzoną odpornością, w ciąży lub karmiące piersią. Dodatkowe ryzyko dla tych pracowników ma być uwzględnione jako część oceny ryzyka.

  2. Brak w wykazie nie oznacza grupy 1

    Czynniki niezaklasyfikowane do grup 2 do 4 nie są domyślnie klasyfikowane do grupy 1. Gdy w wykazie stoi cały rodzaj, klasyfikacja obejmuje wyłącznie te gatunki i szczepy, o których wiadomo, że są chorobotwórcze; gatunki znane jako nieszkodliwe są wyłączone. Skrót „spp.” odnosi się do pozostałych gatunków rodzaju znanych jako patogenne dla ludzi.

  3. Szczep atenuowany może mieć niższe wymagania

    Gdy szczep jest atenuowany albo stracił znane geny wirulencji, nie ma konieczności stosowania środków hermetyczności wymaganych przez klasyfikację szczepu macierzystego. Decyzję o zmniejszeniu zakresu środków wolno jednak podjąć wyłącznie po przeprowadzeniu właściwej oceny ryzyka zawodowego.

  4. Nazewnictwo idzie za taksonomią

    Nomenklatura użyta w wykazie odzwierciedla najnowsze międzynarodowe ustalenia w zakresie taksonomii i nomenklatury czynników biologicznych. Dlatego przy wielu pozycjach stoi w nawiasie nazwa dawniejsza, na przykład Chlamydia pneumoniae z dopiskiem Chlamydophila pneumoniae. Szukając w wykazie, warto wpisywać sam rdzeń nazwy.

  5. Przy pasożytach liczy się etap cyklu życiowego

    Wymagania hermetyczności wynikające z klasyfikacji pasożytów stosuje się jedynie do tych etapów cyklu życiowego, w których pasożyt jest zakaźny dla ludzi w miejscu pracy. To jedyne miejsce w rozporządzeniu, w którym obowiązek zależy od fazy rozwoju czynnika, a nie od samej jego obecności.

Podstawa: uwagi wprowadzające do części II załącznika nr 1 do rozporządzenia o czynnikach biologicznych

Mikroorganizmy zmodyfikowane genetycznie

Definicja czynnika biologicznego obejmuje drobnoustroje i jednostki bezkomórkowe zmodyfikowane genetycznie, ale przy podejrzeniu właściwości chorobotwórczych rozporządzenie odsyła do odrębnej ustawy. Pracodawca zapewnia wtedy, w zakresie swojej właściwości, warunki określone w ustawie o mikroorganizmach i organizmach genetycznie zmodyfikowanych.

Praktyczna konsekwencja: w laboratorium pracującym z organizmami zmodyfikowanymi obok dokumentacji z tego rozporządzenia stoi jeszcze zgoda albo zgłoszenie z ustawy o organizmach zmodyfikowanych, prowadzone w innym trybie i przed innym organem. Jedno nie zastępuje drugiego.

Podstawa: § 4 ust. 3 rozporządzenia o czynnikach biologicznych, ustawa z 22 czerwca 2001 r. o mikroorganizmach i organizmach genetycznie zmodyfikowanych

Najczęstsze błędy

Co najczęściej idzie źle przy kwalifikacji czynnika
Błąd Jak jest naprawdę
„Tego nie ma w wykazie, więc to grupa 1” Uwaga wprowadzająca nr 2 mówi wprost, że tak nie jest. Przy mikroorganizmach o nieustalonej przynależności gatunkowej z podejrzeniem chorobotwórczości stosuje się środki dla najwyższej grupy zagrożenia.
„Grupa 2, więc trzeba prowadzić rejestry” Rejestry dotyczą grup 3 i 4. Przy grupie 2 zostaje między innymi zgłoszenie pierwszego użycia do inspektora sanitarnego, którego z kolei często się nie robi.
„Ryzyko biologiczne to ryzyko zakażenia” Definicja wymienia trzy skutki: zakażenie, alergię i zatrucie. Pominięcie dwóch pozostałych jest typowym brakiem w ocenach ryzyka przy pracy z pyłem organicznym.
„Szczepionka jest, więc ryzyko jest znikome” Oznaczenie V mówi tylko tyle, że szczepionka istnieje i jest zarejestrowana w Unii Europejskiej. Nie zmienia grupy zagrożenia ani nie zwalnia z żadnego środka zapobiegawczego.
„Pracujemy na materiale utrwalonym, więc czynnik nie działa” Toksyny i alergeny działają niezależnie od żywotności drobnoustroju. Oznaczenia T i A są w wykazie właśnie po to, żeby ta różnica była widoczna.
Powrót do strony głównej