Przejdź do treści
Temperatura w pracy / Praca w upale

Praca w wysokiej temperaturze: obowiązki krok po kroku

Od pierwszego progu do zakazu wykonywania pracy. Cztery poziomy obowiązków, z których każdy uruchamia się przy innej temperaturze i przy innym rodzaju pracy.

Obowiązki przy wysokiej temperaturze nie włączają się naraz. Uruchamiają się warstwami: najpierw napoje, potem rozwiązania techniczne albo organizacyjne, potem zaplecze, a na końcu zakaz wykonywania pracy. Ta strona pokazuje wszystkie cztery warstwy w kolejności, w jakiej realnie się pojawiają w ciągu upalnego dnia.

Cztery warstwy obowiązków

  1. Warstwa pierwsza: napoje

    Uruchamia się najwcześniej i obowiązuje już dziś, bez czekania na 2027 rok. Przy pracach na otwartej przestrzeni powyżej 25 °C (298 K) oraz na stanowiskach, na których temperatura spowodowana warunkami atmosferycznymi przekracza 28 °C (301 K). Napoje mają być dostępne przez całą zmianę roboczą, w ilości zaspokajającej potrzeby pracowników, odpowiednio zimne. Ekwiwalent pieniężny nie przysługuje.

    Podstawa: § 4 ust. 1 pkt 3 i 5, § 4 ust. 2, § 6 ust. 3 i § 8 rozporządzenia o profilaktycznych posiłkach i napojach

  2. Warstwa druga: rozwiązania techniczne albo organizacyjne

    Od 11 stycznia 2027 r. Przy pracy w pomieszczeniu powyżej 28 °C, a przy pracy z wysiłkiem powyżej progu wydatku energetycznego już powyżej 25 °C. Na otwartej przestrzeni powyżej 25 °C przy każdej pracy, z tym że tam przewidziane są wyłącznie rozwiązania organizacyjne.

    Podstawa: § 30a ust. 3 i 4 rozporządzenia o ogólnych przepisach bhp

  3. Warstwa trzecia: zaplecze

    Nie zależy od pogody, tylko od procesu. Przy temperaturze pochodzenia technologicznego stale wyższej niż 30 °C (303 K) obowiązkowe jest klimatyzowane pomieszczenie do wypoczynku oraz możliwość umycia ciała. Woda zdatna do picia jest obowiązkowa zawsze, a miejsce jej czerpania ma być nie dalej niż 75 m od stanowiska.

    Podstawa: § 112 i § 113 ust. 1 rozporządzenia o ogólnych przepisach bhp oraz § 37 i § 38 załącznika nr 3 do tego rozporządzenia

  4. Warstwa czwarta: zakaz wykonywania pracy

    Od 11 stycznia 2027 r. Powyżej 35 °C (308 K) w pomieszczeniu i powyżej 32 °C (305 K) na otwartej przestrzeni przy pracy z wysiłkiem powyżej progu, jeżeli przekroczenie wynika z warunków atmosferycznych. Praca ma stanąć, a nie zwolnić tempa.

    Podstawa: § 30a ust. 1 i 2 rozporządzenia o ogólnych przepisach bhp

Praca w pomieszczeniu

Najczęstszy przypadek: hala, magazyn, warsztat albo biuro bez klimatyzacji w lipcowe popołudnie. Poniżej kolejność zdarzeń w takim dniu, z rozstrzygnięciem, co jest obowiązkiem, a co wyborem.

Praca w pomieszczeniu: co się dzieje przy kolejnych odczytach
Odczyt Praca zwykła Praca powyżej progu wydatku
do 25 °C bez obowiązków szczególnych
powyżej 25 °C bez obowiązków szczególnych rozwiązania techniczne albo organizacyjne, napoje z tytułu wysiłku
powyżej 28 °C rozwiązania techniczne albo organizacyjne, napoje to samo, obowiązki nakładają się
powyżej 30 °C jeżeli źródłem jest technologia i stan jest stały: klimatyzowane pomieszczenie do wypoczynku oraz możliwość umycia ciała
powyżej 35 °C praca nie może być wykonywana, jeżeli przekroczenie wynika z warunków atmosferycznych

Rozwiązanie techniczne ma obniżać temperaturę, a nie poprawiać samopoczucie. Przepis mówi o rozwiązaniach „obniżających lub ograniczających wzrost tej temperatury”. Wentylator nie obniża temperatury powietrza i nie ogranicza jej wzrostu, tylko zwiększa ruch powietrza. Może być dobrym rozwiązaniem organizacyjnym wspierającym oddawanie ciepła, ale wpisanie go do dokumentacji jako rozwiązania technicznego z ustępu 3 pkt 1 jest nadużyciem. Rozstrzygnięcie z katalogiem rozwiązań jest na stronie Rozwiązania techniczne i organizacyjne.

Praca na otwartej przestrzeni

Tu regulacja wygląda inaczej w trzech miejscach naraz: próg jest jeden i niski, alternatywy technicznej nie ma, a górna granica dotyczy tylko części prac.

Podstawa: § 30a ust. 1, 2 i 4 oraz § 44 ust. 1 i 2 załącznika nr 3 do rozporządzenia o ogólnych przepisach bhp; § 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia o profilaktycznych posiłkach i napojach

Praca na otwartej przestrzeni to nie to samo co praca poza budynkiem. Przepisy nie definiują tego pojęcia. W praktyce chodzi o miejsce, w którym warunki atmosferyczne działają bezpośrednio i nie da się ich odgrodzić przegrodami budowlanymi: plac budowy, pole, tor, sieć, dach, plac manewrowy. Praca w namiocie, wiacie albo w hali bez ścian bocznych bywa kwalifikowana różnie, a rozstrzygnięcie należy do pracodawcy i musi być zapisane w ocenie ryzyka, bo od niego zależy, czy zadziała próg 25 czy 28 stopni.

Podstawa: § 30a ust. 3 i 4 rozporządzenia o ogólnych przepisach bhp; kwalifikacja jest wnioskiem serwisu, a nie zdaniem przepisu

Kto mierzy i kto decyduje o wstrzymaniu

Przepis nie wskazuje ani osoby, ani przyrządu, ani częstotliwości. Wskazuje wyłącznie skutek. Z tego wynika, że sposób ustalenia temperatury jest elementem organizacji pracy, za którą odpowiada pracodawca, i że musi być ustalony przed upałem, a nie w jego trakcie.

Elementy, które trzeba rozstrzygnąć przed sezonem
Pytanie Co ustalić
Czym mierzyć termometr o znanej dokładności, umieszczony na wysokości pracy, poza strumieniem powietrza z wentylacji i poza bezpośrednim nasłonecznieniem; przy większych zakładach czujniki z zapisem
Gdzie mierzyć na stanowiskach reprezentatywnych dla warunków, nie w miejscu najchłodniejszym; wykaz punktów pomiarowych stanowi załącznik do procedury
Jak często w dniach, w których prognoza zapowiada zbliżenie się do progu, odczyt w ustalonych godzinach, w tym w godzinach największego obciążenia cieplnego
Kto odczytuje imiennie wskazana osoba i jej zastępca, z ustalonym sposobem zapisu odczytu
Kto decyduje o wstrzymaniu pracodawca albo osoba przez niego upoważniona, z uprawnieniem do wydania polecenia bez konsultacji; przy bezpośrednim zagrożeniu obowiązek wstrzymania pracy wynika wprost z Kodeksu pracy
Co z zapisem dziennik odczytów z datą, godziną, miejscem, wartością i podpisem; przy wstrzymaniu pracy protokół

Zestawienie własne serwisu. Rozporządzenie nie ustanawia procedury pomiarowej, ale bez niej nie da się wykazać, że próg nie został przekroczony albo że praca została wstrzymana we właściwym momencie. Podstawą obowiązku wstrzymania pracy przy bezpośrednim zagrożeniu jest art. 209(2) § 2 Kodeksu pracy.

Procedura wstrzymania i wznowienia pracy

  1. Stwierdzenie przekroczenia

    Odczyt powyżej progu w punkcie pomiarowym, zapisany w dzienniku wraz z godziną. Przy pierwszym przekroczeniu warto zweryfikować odczyt drugim przyrządem, bo skutek jest daleko idący.

  2. Ustalenie przyczyny przekroczenia

    Zakaz działa tylko przy przekroczeniu z powodu warunków atmosferycznych. Jeżeli źródłem jest proces technologiczny, zakaz nie ma zastosowania, ale obowiązki dotyczące zaplecza i wskaźnika WBGT pozostają.

  3. Polecenie wstrzymania pracy

    Wydane przez pracodawcę albo osobę upoważnioną, przekazane w sposób przyjęty w zakładzie i odnotowane. Do czasu ustania przekroczenia nie wydaje się polecenia wznowienia pracy.

    Podstawa: § 30a ust. 2 rozporządzenia o ogólnych przepisach bhp oraz art. 209(2) § 2 Kodeksu pracy

  4. Zabezpieczenie stanowisk i procesów

    Wstrzymanie pracy nie może samo w sobie stworzyć zagrożenia. Procesy, których przerwanie jest niebezpieczne, wymagają wcześniej ustalonego sposobu doprowadzenia do stanu bezpiecznego.

  5. Postępowanie z pracownikami

    Ustalone wcześniej: przejście do pomieszczenia chłodniejszego, praca zastępcza nienarażająca na przekroczenie, przesunięcie na inną porę doby albo zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy. Wybór ma skutki płacowe, opisane niżej.

  6. Wznowienie pracy

    Po ponownym pomiarze potwierdzającym powrót poniżej progu, odnotowanym w dzienniku. Wznowienie na podstawie samej oceny wzrokowej nie zostawia śladu, który dałoby się pokazać przy kontroli.

Co z wynagrodzeniem

Rozporządzenie o ogólnych przepisach bhp nie może regulować wynagrodzenia, bo jest aktem wykonawczym wydanym na podstawie art. 237(15) § 1 Kodeksu pracy i dotyczy warunków pracy. Skutki płacowe wynikają z Kodeksu pracy i zależą od tego, na jakiej podstawie praca nie jest wykonywana.

Trzy różne podstawy i trzy różne skutki płacowe
Sytuacja Podstawa Skutek
Pracodawca wstrzymuje pracę z powodu przekroczenia progu art. 81 § 1 Kodeksu pracy pracownik gotowy do pracy, doznał przeszkód z przyczyn dotyczących pracodawcy: wynagrodzenie przestojowe wynikające ze stawki osobistego zaszeregowania, a gdy nie została wyodrębniona, 60 procent wynagrodzenia, nie mniej niż minimalne
Pracownik powstrzymuje się od pracy przy bezpośrednim zagrożeniu art. 210 § 1 i 3 Kodeksu pracy pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia; nie może też ponieść żadnych niekorzystnych konsekwencji
Pracodawca powierza pracę zastępczą art. 81 § 3 Kodeksu pracy wynagrodzenie przewidziane za wykonaną pracę, nie niższe niż przestojowe

Powstrzymanie się od pracy nie jest tym samym co wstrzymanie pracy przez pracodawcę. Pierwsze jest uprawnieniem pracownika, wymaga niezwłocznego zawiadomienia przełożonego i przesłanki bezpośredniego zagrożenia zdrowia lub życia. Drugie jest obowiązkiem pracodawcy. Sama temperatura powyżej progu nie jest automatycznie bezpośrednim zagrożeniem w rozumieniu art. 210, choć przy pracy ciężkiej i długiej ekspozycji bywa. Rozróżnienie ma znaczenie, bo z każdej podstawy wynika inne wynagrodzenie.

Podstawa: art. 81 i art. 210 § 1, 2(1) i 3 Kodeksu pracy oraz § 30a ust. 2 rozporządzenia o ogólnych przepisach bhp

Siedem błędów, które kosztują najwięcej

Procedura na upał, gotowa do podpisu

Pakiet procedur zawiera zarządzenie pracodawcy, procedurę wstrzymania i wznowienia pracy, instrukcję stanowiskową, harmonogram przerw oraz procedurę pierwszej pomocy przy udarze cieplnym. Do tego dziennik odczytów temperatury w arkuszu.

Powrót do strony głównej