Przejdź do treści

Wszystkie progi temperatury w prawie pracy

Osiem granic w stopniach Celsjusza, dwie tabele wartości dopuszczalnych i jedna zasada, o której najłatwiej zapomnieć: każdy próg ma własną podstawę prawną i własny skutek.

Prawo pracy nie ma jednej „normy temperatury”. Ma osiem granic wyrażonych w stopniach Celsjusza, rozrzuconych po pięciu aktach, oraz dwa układy wartości dopuszczalnych wyrażonych wskaźnikami, które ze stopniami mylić się nie powinny. Ta strona zbiera wszystko w jednym miejscu, razem z tym, co każda wartość faktycznie uruchamia.

Osiem granic, od najniższej

Wszystkie granice temperatury w przepisach bezpieczeństwa i higieny pracy
Wartość Czego dotyczy Skutek przekroczenia Podstawa
14 °C (287 K) minimum w pomieszczeniach pracy, poza biurami i lekką pracą fizyczną naruszenie przepisu, chyba że nie pozwalają na to względy technologiczne § 30 zdanie pierwsze rozporządzenia o ogólnych przepisach bhp
16 °C (289 K) minimum w pomieszczeniu do ogrzewania się pracowników naruszenie wymagań dla pomieszczeń higienicznosanitarnych § 44 ust. 2 załącznika nr 3 do rozporządzenia o ogólnych przepisach bhp
18 °C (291 K) minimum w pomieszczeniach biurowych i tam, gdzie wykonywana jest lekka praca fizyczna naruszenie przepisu, bez zastrzeżenia technologicznego § 30 zdanie drugie rozporządzenia o ogólnych przepisach bhp
25 °C (298 K) praca w pomieszczeniu z wysiłkiem powyżej progu wydatku energetycznego oraz każda praca na otwartej przestrzeni obowiązek rozwiązań technicznych albo organizacyjnych w pomieszczeniu, wyłącznie organizacyjnych na otwartej przestrzeni; napoje przy pracach na otwartej przestrzeni § 30a ust. 3 i 4 rozporządzenia o ogólnych przepisach bhp; § 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia o posiłkach i napojach
28 °C (301 K) praca w pomieszczeniu, gdy przekroczenie wynika z warunków atmosferycznych obowiązek rozwiązań technicznych albo organizacyjnych; obowiązek zapewnienia napojów § 30a ust. 3 rozporządzenia o ogólnych przepisach bhp; § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia o posiłkach i napojach
30 °C (303 K) temperatura spowodowana procesami technologicznymi, stale wyższa niż ta wartość obowiązek zapewnienia klimatyzowanego pomieszczenia do wypoczynku § 37 ust. 1 pkt 3 i § 38 ust. 2 załącznika nr 3 do rozporządzenia o ogólnych przepisach bhp
32 °C (305 K) praca na otwartej przestrzeni związana z wysiłkiem powyżej progu wydatku energetycznego praca nie może być wykonywana, gdy przekroczenie wynika z warunków atmosferycznych § 30a ust. 1 zdanie drugie i ust. 2 rozporządzenia o ogólnych przepisach bhp
35 °C (308 K) praca w pomieszczeniach pracy praca nie może być wykonywana, gdy przekroczenie wynika z warunków atmosferycznych § 30a ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 rozporządzenia o ogólnych przepisach bhp

Do tego dochodzą wartości używane wyłącznie w przepisach szczególnych i dla wybranych grup pracowników.

Który próg zadziała pierwszy

Ta sama temperatura oznacza co innego dla pracownika biurowego, dla montera na dachu i dla pracownika magazynu przenoszącego ładunki. Poniżej ta sama oś odczytana dla czterech typowych sytuacji.

Kolejność progów w czterech typowych sytuacjach
Sytuacja Pierwszy próg Drugi próg Granica zakazu
Biuro, praca przy komputerze 28 °C, rozwiązania techniczne albo organizacyjne oraz napoje brak dalszych 35 °C
Hala produkcyjna, praca lekka 28 °C, rozwiązania techniczne albo organizacyjne oraz napoje brak dalszych 35 °C
Magazyn, przenoszenie ładunków powyżej progu wydatku 25 °C, rozwiązania techniczne albo organizacyjne 28 °C, napoje 35 °C
Budowa, praca fizyczna na otwartej przestrzeni 25 °C, rozwiązania organizacyjne oraz napoje 28 °C, napoje także wtedy, gdy pracownik jest w obiekcie 32 °C przy wysiłku powyżej progu

Zestawienie własne serwisu, zbudowane z § 30a rozporządzenia o ogólnych przepisach bhp oraz § 4 rozporządzenia o profilaktycznych posiłkach i napojach. Rozstrzygnięcie o wydatku energetycznym na konkretnym stanowisku należy do pracodawcy i wymaga wyznaczenia, a nie oszacowania z tabeli.

Praca lekka na otwartej przestrzeni nie ma górnej granicy. Ustęp 1 wyznacza granicę 32 °C wyłącznie dla prac na otwartej przestrzeni związanych z wysiłkiem powyżej progu wydatku energetycznego. Przy pracy lekkiej wykonywanej na zewnątrz, na przykład przy dozorze albo obsłudze klienta na powietrzu, żaden górny limit z tego przepisu nie działa. Pozostaje obowiązek rozwiązań organizacyjnych powyżej 25 °C oraz ogólny obowiązek ochrony zdrowia i życia z art. 207 § 2 Kodeksu pracy.

Podstawa: § 30a ust. 1, 2 i 4 rozporządzenia o ogólnych przepisach bhp oraz art. 207 § 2 Kodeksu pracy

Mikroklimat gorący: wartości dopuszczalne WBGT

Kryterium oceny obciążenia termicznego środowiskiem gorącym jest wartość dopuszczalna wskaźnika WBGTeff wyrażonego w stopniach Celsjusza. Wartości WBGTeff nie mogą przekraczać w ciągu 8-godzinnego dobowego wymiaru czasu pracy referencyjnych wartości dopuszczalnych WBGT podanych w tabeli 2. WBGTeff to suma wskaźnika WBGT wyznaczonego z pomiarów oraz współczynnika CAV, który koryguje zmierzoną wartość ze względu na właściwości i rodzaj użytej odzieży ochronnej; dla standardowej odzieży roboczej CAV wynosi zero. Wartość dopuszczalna zależy od tempa metabolizmu i od tego, czy pracownik jest zaaklimatyzowany w środowisku gorącym.

Tabela 2 z części C załącznika nr 2: wartości odniesienia WBGT (WBGTeff) dla pięciu klas tempa metabolizmu
Tempo metabolizmu (klasa) Tempo metabolizmu [W] Progowa wartość odniesienia WBGT dla osób zaaklimatyzowanych do gorąca [°C] Progowa wartość odniesienia WBGT dla osób niezaaklimatyzowanych do gorąca [°C]
Klasa 0, spoczynkowe tempo metabolizmu 115 (100÷125) 33 32
Klasa 1, niskie tempo metabolizmu 180 (125÷235) 30 29
Klasa 2, umiarkowane tempo metabolizmu 300 (235÷360) 28 26
Klasa 3, duże tempo metabolizmu 415 (360÷465) 26 23
Klasa 4, bardzo duże tempo metabolizmu 520 (powyżej 465) 25 20

Tabela przepisana z części C załącznika nr 2 do rozporządzenia w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy, w brzmieniu nadanym rozporządzeniem z 18 lutego 2021 r. (Dz. U. poz. 325), z pierwszą kolumną w brzmieniu nadanym rozporządzeniem z 26 marca 2026 r. (Dz. U. poz. 447). WBGT to wskaźnik obciążenia termicznego wyznaczony z pomiarów, CAV to współczynnik korekcji odzieżowej, a W to wat, czyli jednostka, w której wyraża się tempo metabolizmu. W kolumnie drugiej podano wartość reprezentatywną, a w nawiasie zakres. Definicje pojęć i metody pomiaru mikroklimatu gorącego określają Polskie Normy.

Ta tabela zmieniała się dwa razy i obie zmiany łatwo przeoczyć. Rozporządzenie z 2018 r. nie ma tekstu jednolitego, więc obowiązujące brzmienie trzeba złożyć z ogłoszenia pierwotnego i pięciu nowelizacji.

20 lutego 2021 r. cały punkt 1 części C otrzymał nowe brzmienie. Zniknęło kryterium klasyfikacji przez wskaźnik PMV powyżej +2,0, a jego miejsce zajęła wartość dopuszczalna wskaźnika WBGTeff. Tabela dostała inne kolumny: zamiast tempa metabolizmu odniesionego do jednostki powierzchni skóry i przeliczonego na powierzchnię 1,8 m² jest jedna kolumna w watach. Klasy 3 i 4 mają od tego dnia po jednej wartości; wcześniej miały po dwie, zależnie od tego, czy ruch powietrza był odczuwalny.

2 kwietnia 2026 r. zmieniła się pierwsza kolumna: zamiast „spoczynek”, „praca lekka”, „praca średnio ciężka”, „praca ciężka” i „praca bardzo ciężka” obowiązują nazwy tempa metabolizmu. Wartości liczbowe zostały bez zmian.

Opracowanie oparte na ogłoszeniu pierwotnym podaje więc nie tylko dawne nazwy klas, ale też dwie kolumny, których w przepisie już nie ma, i po dwie wartości dla klas 3 i 4. Różnica jest realna: dla klasy 4 dawna tabela dopuszczała 23 °C przy nieodczuwalnym ruchu powietrza, a obowiązująca podaje 25 °C bez tego rozróżnienia.

Podstawa: § 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 18 lutego 2021 r. (Dz. U. poz. 325) oraz § 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 26 marca 2026 r. (Dz. U. poz. 447)

Mikroklimat zimny: IREQ i tWC

Mikroklimat zimny odnosi się do warunków środowiska termicznego, dla których temperatura powietrza wynosi poniżej 10 °C, a prędkość ruchu powietrza i jego wilgotność względna są większe odpowiednio od 0,1 m/s i 5 procent. Wychłodzenie opisuje się dwiema grupami wskaźników.

Tabela 3 z części C załącznika nr 2: wartości dopuszczalne tWC i dopuszczalny czas ekspozycji
Temperatura chłodzenia powietrzem tWC [°C] Dopuszczalny czas ekspozycji [min]
tWC > minus 24 ekspozycja ciągła
minus 24 ≥ tWC > minus 34 ekspozycja skrócona, określana zgodnie z równaniem: czas ekspozycji = 50 · tWC + 1730
minus 34 ≥ tWC > minus 59 ekspozycja skrócona, określana zgodnie z równaniem: czas ekspozycji = 0,8 · tWC + 57,2
tWC ≤ minus 59 ekspozycja zabroniona

Tabela przepisana z części C pkt 2.3 załącznika nr 2 do rozporządzenia o najwyższych dopuszczalnych stężeniach i natężeniach. Definicje pojęć oraz metody pomiaru i oceny mikroklimatu zimnego określają Polskie Normy.

To jedyne miejsce w przepisach bhp, w którym warunki termiczne wprost zabraniają ekspozycji. Przy tWC równym minus 59 stopni albo niższym ekspozycja jest zabroniona bez żadnego zastrzeżenia technologicznego i bez odesłania do oceny pracodawcy. Nowy § 30a wprowadza analogiczny zakaz po stronie gorąca, ale z zastrzeżeniem o warunkach atmosferycznych.

Wydatek energetyczny, czyli od czego zależy próg

Nowy przepis w dwóch miejscach uzależnia próg od tego, czy praca powoduje w ciągu zmiany roboczej efektywny wydatek energetyczny organizmu powyżej 1500 kcal (6280 kJ) u mężczyzn i 1000 kcal (4187 kJ) u kobiet. Ta sama granica od 1996 r. działa w przepisach o posiłkach i napojach, więc jej wyznaczenie służy dwóm celom naraz.

Progi wydatku energetycznego w przepisach termicznych
Próg Co uruchamia Podstawa
1500 kcal (6280 kJ) u mężczyzn i 1000 kcal (4187 kJ) u kobiet ostrzejszy limit 32 stopni na otwartej przestrzeni, niższy próg 25 stopni w pomieszczeniu, prawo do napojów, a przy dodatkowym warunku temperaturowym także posiłek profilaktyczny § 30a ust. 1 i 3 rozporządzenia o ogólnych przepisach bhp oraz § 3 ust. 1 pkt 2 i 3 i § 4 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia o posiłkach i napojach
2000 kcal (8374 kJ) u mężczyzn i 1100 kcal (4605 kJ) u kobiet posiłek profilaktyczny bez żadnego warunku dotyczącego temperatury § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia o profilaktycznych posiłkach i napojach

Wydatek energetyczny jest wielkością wyznaczaną, a nie deklarowaną. Sposoby wyznaczania i to, jak zapisać wynik, żeby obronił się przy kontroli, opisuje strona Ocena ryzyka.

Stopnie a wskaźniki: co się z czym myli

Trzy pomyłki wracają w dokumentacji najczęściej. Każda potrafi zamienić poprawnie wykonany pomiar w wniosek nie do obrony.

Dwa różne obowiązki, dwa różne dokumenty. Stosowanie § 30a wymaga znajomości temperatury powietrza na stanowisku, czyli zwykłego, ale udokumentowanego odczytu. Obowiązek badań i pomiarów czynników szkodliwych wymaga wyznaczenia wskaźników mikroklimatu przez laboratorium spełniające wymagania rozporządzenia, a wynik wpisuje się do rejestru i do karty badań. Jedno nie zastępuje drugiego. Szerzej na stronie Pomiary mikroklimatu.

Nie wiesz, który próg obowiązuje na twoim stanowisku?

Sprawdzarka rozstrzyga to w trzech pytaniach i podaje podstawę prawną każdego obowiązku. Ten sam zestaw reguł jest w kalkulatorze do pobrania.

Powrót do strony głównej